Dosłownie kilka słów o dronach – UAV i nie tylko

Bezzałogowe statki latające od jakiegoś czasu stają się coraz powszechniejsze i dostępniejsze.Choć prawo nie nadąża za ich stosowaniem chyba pora naprawić przeoczenie i wspomnieć o nich kilka słów. Współczesna technologia sprawia i miniaturyzacja,że typowy samolocik – zabawkę można zacząć powszechnie stosować do obserwacji.Współczesna technika militarna sprawia,że drony RQ-1 Predator są podstawowym narzędziem tzw. „wojny z terroryzmem”. Ponadto rozwój techniki nie zatrzymuje się w tym punkcie. Niebawem dostępne mogą być mikrodrony,wielkości owadów albo pudełka zapałek.A wszelkie obawy o szpiegowanie czy o to,że taki dron może zostać zdetonowany np w pobliżu naszej głowy,czy coś nam wstrzyknąć itd nie są bynajmniej teorią spiskową,lecz coraz bardziej realną możliwością.

Z drugiej strony mikrodrony tak samo jak większe drony mogą wykonać mnóstwo pożytecznych zadań.

Mówi się o budowaniu przy pomocy dronów budynków,o wykorzystaniu dronów w przesyłaniu przesyłek,zwalczania kradzieży itd. Znając życie, z reklamami też pewnie będą za nami latały :/

Jesli chodzi o mikrodrony, to ich lot wymaga nieco innej aerodynamiki niż w przypadku klasycznych samolotów.

Mam nadzieję,że te filmiki pokażą wam czego w najbliższych czasach można się spodziewać:

– zespół quadcopterów na TED:

Mikrodrony – zastosowanie wojskowe:

Ale latające roboty to nie wszystko.Kto powiedział,że roboty muszą latać albo pływać ?

To wszystko nie jest tanie.Ale może być coraz tańsze.Czy zamiast żołnierza można wysłać quadcopter z karabinem ? A czemu nie ? Przeraża ? Owszem.

Coraz łatwiejsze jest też skonstruowanie własnego robota, quadcoptera a niedługo i mikrodrona.Wymaga to tylko odpowiedniego mikrokontrolera oraz odpowiedniej wiedzy. Z drugiej strony można kupić gotowe drony,a ich wykorzystanie po wydarzeniach we Francji (latały m.in. w pobliżu elektrowni atomowych) i wypadku w Waszyngtonie próbuje się ograniczać prawnie lub sprzętowo. Historia ta robi się coraz ciekawsza,i choć nie jestem specjalistą od robotów niewątpliwie powiem tyle.Świat w którym te maszyny zostaną na skalę przemysłową wdrożone będzie ciekawy. A przyszłość,ze wszystkimi gadżetami zaczyna się dziś.

Nowości w bezpieczeństwie i nauce – stan 26.3.2015

Bezpieczeństwo:

Co tam ciekawego na arxiv w bezpieczeństwie i kryptografii:

  • Ostatnio na zaufanej trzeciej stronie opublikowano artykuł pt.: „Komunikacja między izolowanymi komputerami przez sygnatury cieplne„. Wygląda na to,że na arxiv.org pojawił się nowy artykuł [PDF] na podobny temat – tym razem o procesorach wielordzeniowych. Podczas,gdy z3s pisze o wycieku rzędu 8 bitów na godzinę, omówiony artykuł wspomina o wycieku danych rzędu nawet 12,5 bps. (bitów na sekundę !)
  • Ciekawy jest również artykuł o sieciach LBSN (Location Based Social Networks). [PDF] . Dotyczy on identyfikacji osób na podstawie danych lokalizacyjnych i być może ma zastosowanie nie tylko przy zwykłych sieciach społecznościowych. Tym którym nie chce się czytać całego artykułu dam drobną (choć przewidywalną i oczywistą) wskazówkę – wybierane sklepy czy mniej popularne obiekty zwiększają szansę na bycie zidentyfikowanym.
  • Artykuł o Riposte – ciekawym systemie anonimowej komunikacji który ma być odporny (a przynajmniej bardziej odporny) na analizę ruchu sieciowego [PDF]. Być może system nie jest dopracowany,a sam autor,Henry Corrigan-Gibbs zamierza jego koncepcje przedstawić dopiero 27 kwietnia na konferencji 2015 Security workshop odbywającej się na Uniwersytecie Stanforda. Aktualny kod jest dostępny [tutaj] – jednak NIE JEST AKTUALNIE BEZPIECZNY wg. autora i nie może podobno nadal stanowić wersji rozwojowej.
  • Ciekawy artykuł z wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa w projektowaniu aplikacji mobilnych na smartfony – artykuł „Application Security framework for Mobile App Development in Enterprise setup” [PDF]

Osobom którym to nie wystarcza polecam przeglądnięcie działu Cryptography/Security samodzielnie.

Phys org – bezpieczeństwo:

  • Artykuł „How safe is encryption today ?” – czyli rozważania o współczesnej kryptografii
  • Artykuł „Does your password pass muster ?” – streszczając do jednego zdania: strony WWW określające czy hasło jest wystarczająco dobre nie określają wystarczająco jakości hasła a ich pomiary różnią się znacznie.
  • Artykuł o Pwn2Own exploit competition – Nie ważne,czy Internet Explorer, Chrome, Safari i Firefox.Przełamano każdą. Odpowiednio przedstawiono: 4 Exploity na IE,3 na FF, 2 na Safari,1 exploit na Chrome.

Bugtraq (25.3.2015):

Nauka:

  • Jak podaje phys.org, Fizykom z MIT i Uniwersytetu w Belgradzie udało się dokonać splątania kwantowego prawie 3000 atomów. Więcej na phys.org , stronie MIT News i w artykule „Entanglement with negative Wigner function of almost 3,000 atoms heralded by one photon”  czasopiśma Nature. – wykorzystanie ? Precyzyjniejsze zegary atomowe (a to tylko przykład)
  • A tymczasem, badacze z Singapuru opracowali koncepcję powłoki która ma uniemożliwić (albo choć jeszcze bardziej utrudnić) wykrycie obiektu pod wodą za pomocą sonarów.Więcej na phys.org. Oryginalny artykuł jest też dostępny na arxiv.org [PDF]
  • Phys.org opisuje nowe podejście do elektrod, możliwych do zastosowania w ramach implantu neuralnego. Nowe podejscie zakłada wykorzystanie włókien nanorurek.Więcej na phys.org i w artykule „Neural Stimulation and Recording with Bidirectional, Soft Carbon Nanotube Fiber Microelectrodes” czasopisma ACS Nano, DOI: 10.1021/acsnano.5b01060
  • Jak informuje MIT NEWS Michael Stonebreaker otrzymał nagrodę Turinga. Nagrodę przyznano za jego istotny wkład w rozwój narzędzi bazodanowych.

Nowości z arxiv dla programistów:

Arxiv – sztuczna inteligencja i nie tylko:

Jeśli chodzi o klastry obliczeniowe polecam artykuł:

Preparing HPC Applications for Exascale: Challenges and Recommendations

Inne:

  • Jak informuje phys.org, firma liquiguide wprowadza nową powłokę superhydrofobową.Materiały superhydrofobowe są bardziej hydrofobowe niż większość materiałów,co oznacza,że woda czy inne płyny praktycznie do nich nie przylegają 🙂
  • Nowe chipy Toshiby typu V-NAND o 48 warstwach – więcej na stronie Electronics Weekly
  • Texas Instruments wprowadza nową wersję 32-bitową kontrolera
    ARM Cortex-M4F z rodziny MSP430.Podobno bez zwiększenia zużycia prądu.Więcej na stronie Electronics Weekly.

Oznaczenia numeryczne stopów aluminium przerabianych plastycznie – podstawy

Po dostępnych dla mnie informacjach dotyczących zapytań osób które trafiały na mego bloga wnioskuję,że jednak artykuł o oznaczeniach stali okazał się być może użyteczny.Pora więc pójść za ciosem.Dziś oznaczenia stopów aluminium czyli glinu.

Osoby których to raczej nie zainteresuje jako nagrodę pocieszenia podam ciekawostkę – czy wiecie,że ten metal był w XIX wieku droższy od złota,ze względu na koszty wytwarzania,pomimo faktu,że jest to jeden z najpopularniejszych w skorupie ziemskiej pierwiastek ? W tym kontekście trzeba być ostrożnym z inwestowaniem w metale które występują na księżycu i planetoidach.Kiedyś platyna może być DUŻO tańsza,nie jest więc bezpieczną inwestycją długoterminową.I tak, są już plany komercyjne (gorzej z ich realizacją -ale na razie).

Przejdźmy jednak do norm. Oznaczenia numeryczne stopów aluminium przerabianych plastycznie reguluje norma PN-EN 573-1:2004.

Typowa nazwa stopu zaczyna się od tekstu:

PN EN AW-XYZZ #

gdzie:

PN EN – norma

A-Aluminium

W-przerabiane plastycznie

XYZZ – to 4 cyfry.

# – litera oznaczenia,czasem z numerem specyfikującym

Numeracja jest następująca:

Cyfra X (pierwsza) oznacza typ stopu:

  • 1 (seria1000) – stopy Al o wysokiej czystości (rzędu >99%)
  • 2 (seria 2000) – stopy z Miedzią (Cu)
  • 3 (seria 3000) – stopy z Manganem (Mn)
  • 4 (seria 4000) – stopy z Krzemem (Si)
  • 5 (seria 5000) – stopy z Magnezem (Mg)
  • 6 (seria 6000) – stopy z Magnezem i Krzemem
  • 7 (seria 7000) – stopy z Cynkiem (Zn)
  • 8 (seria 8000) – stopy z Innymi pierwiastkami niż powyższe
  • 9 (seria 9000) – W zasadzie oznaczenie rezerwowe

Cyfra Y (druga) – jest powiązana z czystością lub odmianą stopu

Cyfry XX (trzecia i czwarta) – mają ograniczone znaczenie:

  • W przypadku serii 1000 – dotyczą określenia czystości np:

1245 – stop o zawartości 99,45% Al

  • W przypadku pozostałych – praktycznie bez znaczenia poza faktem,że jeśli są identyczne w różnych stopach to są to stopy różnej generacji, przy czym te z wyższą liczbą to te bardziej udoskonalone.Np. 7075 i 7475 – 7475 jest nowszy.

UWAGA: kolejne cyfry typu 1003,1004,1005 – to są ZUPEŁNIE INNE STOPY.

# – oznaczenia literowe:

  • F – stopy nie poddawane żadnym procesom umocnienia
  • O – stopy w stanie wyżarzonym
  • H – stopy umacniane odkształceniowo
  • T – stopy poddawane obróbce cieplnej (poza wyżarzeniem) lub cieplno-plastycznej

WAŻNE: Przy niektórych literach są dalsze znaki,określające jakim dokładniej procesom poddaje się stop.

Osobom zainteresowanym większą ilością dokładniejszych informacji polecam skorzystanie z pism i norm fachowych oraz poleconej poniżej książki.

We wpisie wykorzystano i przetworzono treść załącznika książki „Nowoczesne Stopy Aluminium do Przeróbki Plastycznej” wydanej przez wydawnictwa AGH, której autorem jest prof.dr hab.inż. Stanisław Dymek. Osobom zainteresowanym większą ilością informacji na temat stopów aluminium przerabianych plastycznie gorąco polecam jej ewentualny zakup.

Języki programowania z perspektywy początkującego

Co tu dużo mówić czy pisać, umiejętność choćby podstawowego programowania nabiera przy stosowaniu komputera coraz większego znaczenia.Problem w tym,że łatwo powiedzieć,że się uczyć,pytanie brzmi przecież CZEGO się uczyć. Są tysiące języków programowania,nowe powstają każdego roku.Oczywiście są pewne standardy i najpopularniejsze języki.Niewątpliwie.Ale to nie pomaga tak do końca.

Generalnie na początek warto zapoznać się z tym,co napisał w różnych tematach np. gynvael.coldwind:

[na forum 4programmers], [na blogu gynvaela – poradnik początkującego programisty ]

Zasadniczo – nie sposób się z tym nie zgodzić, jeśli chodzi o naukę, gorzej jeśli chodzi o wybór preferowanego języka na którym warto się skupić ostatecznie.

Oczywiście dla każdego coś miłego,każdy język ma swoje zalety i wady co mówią przecietni absolwenci studiów informatycznych – no ale,na litość Boską –  czy w tym szaleństwie nie należałoby poszukać jakiejś metody ?

Ostatnio NSA wsparła badania na uniwersytecie Carnegie-Mellon nad językiem programowania Wyvern [Wikipedia] [strona domowa] którego zastosowanie miałoby na celu ogarnięcie jakoś wszystkich języków stosowanych do programowania w internecie w jednym narzędziu. Czy chodzi o inwigilację ? No niekoniecznie (choć to możliwe), chodzi też o problem łączenia funkcjonalności różnych języków i związanego z tym bezpieczeństwa. A łączenie kodu niewątpliwie jest jeden z koszmarów programistów którzy zajmują się również innymi problemami jak technologie związane z siecią. Jednak Wyvern jest dopiero projektem badawczym i co z niego wyjdzie to jedna wielka niewiadoma. I Wyvern to chyba jednak głównie aplikacje sieciowe.Tymczasem problem z użyciem wielu języków nie jest tylko problemem sieci.

Jest co prawda Lisp, ze swoimi implementacjami – teoretycznie można zaprogramować w nim wszystko – tylko jak to będzie wydajne i kto by chciał pisać wszystko w Lispie ? To potężny język,ale i mało wygodny język stąd stosunkowo niewielu programistów odważy się w nim programować,niewielu też poradzi z nim sobie. Osobiście wiem,że na pewno kiedyś powinienem się go nauczyć.Ale raczej później jak wcześniej.

Z drugiej strony mamy takie dość potężne cuda dla leniwych jak Haskell czy Go [Wiki: PL, ANG]. Z Go jeszcze nie eksperymentowałem,ale Haskell faktycznie wygląda na bardzo ciekawe narzędzie. Jednak typowo zawodowym programistom przydadzą się inne,bardzo przenośne języki takie jak Java i C#. Wreszcie – jest (wbrew pozorom nie taki łatwy) klasyk jak C którego rozszerzeniami są C++, oraz Objective-C i C# Microsoftu. Istnieje też póki co mało popularny język D.

W dodatku jest całkiem sporo języków działających w oparciu o maszynę wirtualną Javy. – Scala, implementacja Ruby o nazwie JRuby i wiele wiele innych. Jeśli dołożyć do tego frameworki,to można się w tym wszystkim pogubić.

Oczywiście istnieją pewne generalizacje:

Języki takie jak Pascal,C,C++,Fortran,Ada są generalnie kompilowalne -stąd są wydajne i bardziej dostosowane do konkretnego urządzenia. Dostosowanie to jednak może być obosieczną bronią (brak uniwersalności). Poza tym możliwość pełnego wykorzystania mocy obliczeniowej i rozkazów procesora zależy od kompilatora. Intel dla swoich mikroprocesorów stworzył np. dedykowany kompilator,który o te kilka procent (o które się walczy) jest podobno lepszy od gcc.

Java i C# to przykłady języków uniwersalnych,korzystających z tzw. maszyny wirtualnej i kodu bajtowego,stąd pomiędzy procesorem a programem istnieje tłumacząca warstwa software.Generalnie Java w ostatnich latach stała się dużo szybsza,niemniej kod bajtowy dzięki swojej niezależności od procesora nie jest też w stanie w pełni korzystać z jego możliwości i z reguły bywa wolniejszy.

Wreszcie klasyczne języki skryptowe potrafią operować na tekście z komendami,co czyni je często jeszcze wolniejszymi. Mimo to,nie znaczy to,że nawet takie języki które niemal nie są godne nazwy język programowania – jak VBA czy Cobol nie będą działać.

Jeśli chodzi o bardziej specyficzne języki:

  • Języki typowo sieciowe:
    • Java Script – jest językiem skryptowym dla stron http://www.Nie jest on w pełni kompatybilny z klasyczną Javą.Działa po stronie klienta.
    • PHP jest chyba podstawą współczesnych technologii internetowych jako język działający po stronie serwera
  • Języki najniższego poziomu – klasa języków Asembler. Nie istnieje jeden asembler,ponieważ każdy standard asemblera jest ściśle związany z urządzeniem / grupą urządzeń.
  • Języki typowe dla programowania wieloprocesorowego odpornego na awarie i współbieżnego z założenia: np. Erlang (Choć są i inne języki lub ich szczególne implementacje które też mogą do tego posłużyć.
  • Języki tworzone z myślą o przetwarzaniu języka,zwłaszcza Prolog czy Ciao – moim zdaniem, jego bardzo ciekawa implementacja.
  • Sprzętowe języki HDL – jak np. VHDL i Verilog.
  • Inne egzotyczne języki będące dziś raczej mało użyteczną ciekawostką. Do takich interesujących ciekawostek zaliczam języki QCL , LanQ i QML. Mogą być one za jakiś czas,  gdy pojawią się prawdziwe komputery kwantowe w miarę przydatnym narzędziem – a jeśli nawet nie, to być może zapoznanie się z nimi i ich specyfiką może być teoretycznie przydatne w pracy z komputerami kwantowymi.

Jednak przede wszystkim – przy wyborze języka programowania faktycznie trzeba uwzględnić również takie fakty,jak:

  • Popularność języka – ze względu na dostępność kodu
  • Własne preferencje nabyte w trakcie programowania.

Jeśli chodzi o popularność języków programowania,to istnieją powszechnie dostępne i aktualne statystyki:

Dla przykładu statystyki z serwisu github:

http://githut.info/  i http://adambard.com/blog/top-github-languages-for-2013-so-far/ – wyniki te jednak nie są do końca miarodajne ze względu na długość kodu jaki zazwyczaj jest tworzony w językach skryptowych,oraz preferencję dla projektów OpenSource w tych statystykach.

Bardzo interesujące wydają się też wyniki ze strony http://langpop.com/   Uwzględniają one nie tylko klasyczne projekty open-source, ponadto w istocie oprócz ilości projektów ważny jest również ich rozmiar. Co najlepsze te dane statystyczne można dowolnie skalować.

Przykładowy uśredniony wynik wygląda następująco:

Co ciekawe jednak – SQL nie wydaje się przecież w gruncie rzeczy pełnoprawnym językiem programowania w klasycznym zrozumieniu tego określenia.To język manipulacji danymi ! Nie zmienia to jednak faktu,że jego znajomość to we współczesnej branży informatycznej jedna z podstaw,nawet pomimo faktu,że model relacyjny i sam język SQL są tylko najpopularniejszym rozwiązaniem,a inne rozwiązania jak najbardziej istnieją.

Wróćmy jednak do bardziej klasycznych języków programowania. istotne, warto poznać pewne porównania języków programowania jakie oferuje wikipedia. Wskazany artykuł Wikipedii naprawdę robi wrażenie pod względem kompleksowości oceny; moim zdaniem warto to przeczytać. Warto też zapoznać się z opiniami na temat szybkości języków programowania dostępnymi na stronie http://benchmarksgame.alioth.debian.org i blogu Guillaume Marceau.

Na podstawie zebranych informacji można stwierdzić następujące istotne fakty:

  1. Oczywiście do nauki programowania nie wystarczy jeden język. Warto też zacząć od języków skryptowych,czy nieco „łatwiejszych” języków o większych możliwościach (np. Java). Niewątpliwie Java jest najpopularniejszym i najbardziej przenośnym standardem,a jej szybkość w zasadzie niemal dorównuje dziś językom kompilowalnym.
  2. Język C i języki pochodne wciąż się bardzo liczą, nawet pomimo swoich wad. Jest tak ze względu na dużą wydajność i elastyczność tego języka oraz jego długotrwałą popularność.
  3. Pomimo stosunkowo  wysokiego bezpieczeństwa i wydajności język Ada jest raczej mało popularny. Zapewne ze względu na przydługawe instrukcje. Wydaje się jednak,że kolejne języki programowania powinny skorzystać z części rozwiązań języka Ada.

Podsumowując:

Oczywistym wnioskiem jest,że długofalowo (jeśli chodzi o rynek pracy i najczęściej używany kod) konieczne jest opanowanie języków oprogramowania takich jak C i Java. Problemem jest wybór kolejnych języków programowania.

Ponadto wydaje się, że obecnie sensownymi,priorytetowymi językami do rozpoczęcia nauki programowania ( jeśli nie zaczyna się od języka Java) powinno być opanowanie języka Python, Perl lub wręcz posługiwanie się narzędziem takim jak JavaScript . Spośród wymienionych narzędzi, moim zdaniem to Python wydaje się najbardziej perspektywiczny jako samodzielny i użyteczny język (choć czy jest niezbędny to inna sprawa).

Ponadto interesującą decyzją jest specjalizacja bądź wybór dodatkowego języka stosowanego w rzadszych sytuacjach. Jak wspominałem,w kontekście oszczędności czasu programisty, moim zdaniem, szczególnie interesującym i godnym rozpatrzenia rozwiązaniem jest język Haskell – zwłaszcza ze względu na próby wykorzystania go w projektowaniu hardware (projekt CλasH)

Na większą uwagę zasługuje też bez wątpienia język Erlang, ze względu na zastosowanie rozwiązań, które pozwalają utrzymać stabilność oprogramowania w czasie rzeczywistym,nawet pomimo uaktualniania kodu..Innym,użytecznym rozwiązaniem może być (stosunkowo mało dziś znane narzędzie będące implementacją Prologu) Ciao bądź któraś z implementacji języka Lisp.

Moje osobiste wrażenia ? Osobiście uważam,że język C jest piękny ze względu na wiele operacji które można opisać pięknymi matematycznymi znakami specjalnymi zamiast długich słów, Pascal (którego dawno,dawno temu musiałem używać) jest na pierwszy rzut oka podobny do Ady (którą chyba jednak znieważono nazywając jej imieniem ten język) – tyle,że w przeciwieństwie do Ady, Pascal  naprawdę nie może uchodzić za nic szczególnie pięknego ani bezpiecznego. Java – po namyśle nie wydaje się już zabawką, a nawet coś tak niegodnego uwagi liczących się programistów jak VBA (którego uważam za taki COBOL na sterydach) dowiodło kiedyś,że może kiedyś uratować tyłek w pracy biurowej (jeśli pracuje się poniżej kwalifikacji np.) – co nie znaczy,że zamierzam się kiedykolwiek nauczyć pisać cokolwiek w VBA bez podręcznika. (Pewne rzeczy są po prostu poniżej godności). Zadziwiło mnie też kiedyś,że dziadek Fortran tak mocno się trzyma.

Ale pomimo tego,że COBOL podobno jest tak szeroko używany w finansach to podtrzymuję opinię wielkich guru programowania takich jak Dijkstra: „używanie COBOL-a kaleczy mózg, nauczanie COBOL-a powinno być uznane za przestępstwo”. Serio.Widziałem przypadkowy kod. Pascal i Ada wydają się przy tym więcej,niż piękne…

Nowości w bezpieczeństwie i nauce – stan 20 marca 2015

Jutro lub najpóźniej w Niedzielę postaram się wrzucić coś dłuższego,a tymczasem kolejny raz trzymając rękę na pulsie – kolejna porcja newsów.

Bezpieczeństwo:

Nauka / Sztuczna inteligencja. Ciekawe artykuły na arxiv.org:

  • Przegląd technik uczenia maszynowego dla Big Data [pdf]
  • Ciekawy artykuł Mohammeda Bekkouche na temat wykrywania błędów w pętlach programistycznych [pdf]
  • Nowe podejście do sieci neuronowych – artykuł „A Neural Transfer Function for a Smooth and Differentiable Transition Between Additive and Multiplicative Interactions” [pdf]

Nauka – ogólne:

  • Jak informuje Phys.org odkryto nową formę przejściową krzemu. Całość ma być opublikowana w piśmie Nature Communictions
  • Na Brown University znaleziono wydajniejszą metodę produkcji perowskitów dla fotowoltaiki. Więcej na phys.org i w artykule: „Room-temperature crystallization of hybrid-perovskite thin films via solvent–solvent extraction for high-performance solar cells” czasopisma „Journal of Materials Chemistry A” – taka np. Pani Olga Malinkiewicz raczej powinna się z nim pilnie zapoznać, jeśli jeszcze tego nie zrobiła.
  • Na stronie pisma „Nature Communications” jest też ciekawy artykuł o grafenie i zastosowaniu go w tworzeniu struktur niewykrywalnych dla radaru. Artykuł „Graphene-enabled electrically switchable radar-absorbing surfaces” jest niestety płatny
  • Otwarty jest za to dostęp do artykułu „Polymer-metal hybrid transparent electrodes for flexible electronics” – o elastycznej elektronice niedawno wspominałem.
  • A tymczasem Caltech  opublikował w czasopiśmie „Nature Communications” artykuł „Single-step deposition of high-mobility graphene at reduced temperatures” – można też zapoznać się z jego opisem na phys.org.
  • Nowe podejście do druku 3D – zamiast wielu warstw – druk w płynie. Więcej na phys.org i w artykule: „Continuous liquid interface production of 3D objects” czasopisma Science.
  • Plazmoniczne ceramiki kluczem do nanofotoniki ? Na podstawie informacji przedstawionych przez phys.org może to być prawda.Więcej w artykule „All that glitters need not be gold” czasopisma Science.
  • Ciekawy artykuł na stronie Cambridge news. Prowadzone są badania nad specyficzną grupą materiałów,których zastosowanie może podwoić wydajność współczesnych ogniw fotowoltaicznych.Jak ? O tym w tym opracowaniu,chodzi jednak o pewien zakres organicznej elektroniki. W tym kontekście chodzi chyba o artykuł „Evidence for conical intersection dynamics mediating ultrafast singlet exciton fission” czasopisma Nature Physics.